Hoe ouder ik word, hoe minder ik lijk te snappen. Wat raar is, wijsheid en kennis zou toch met de jaren komen? Helaas gebeurt bij mij het omgekeerde en lijkt mijn onbegrip voor dingen alleen maar te groeien. Er zijn gewoon veel dingen die ik niet snap: Mensen die de wcrol met het lange stuk naar de muur ophangen – like, why? Ikea kasten – het is echt niet zo makkelijk als het zesendertig stappenplan doet vermoeden. Hetzelfde geldt overigens ook voor het opvouwen van een “simpele” 1,2,3 tent. The Cloud, snap ik niet. Fifa, snap ik niet. En waarom ik vriendinnen heb die overal appelmoes bij eten, al helemaal niet. Maar wat ik misschien nog wel het minst snap, waar ik misschien nog wel het aller, aller, allerminst begrip voor heb en wat ik waarschijnlijk nooit zal begrijpen… mensen die zeggen dat ze niet van lezen houden. Say what now?

Het Legifobie

De irrationale angst voor lezen wordt ook wel het legifobie genoemd. Het woord is afgeleid van het Latijnse legere (lezen) en het Griekse fobos (angst). Aldus, mezelf. Mocht je nu direct aan het googelen geslagen zijn, het legifobie bestaat niet – niet officieel tenminste – dat heb ik helemaal zelf verzonnen. Maar wanneer ik iemand hoor zeggen dat ze “gewoon niet van lezen houden” dan kan ik niets anders denken dan dat ze waarschijnlijk aan een hele, erge medelijdenswekkende fobie lijden. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat er in een land waar 86% van de bevolking kan genieten van een goed boek, er ook mensen rondlopen die dat als de pest willen vermijden. En dan bedoel ik niet laaggeletterden – give those people a break – maar de meiden en mannen, de Legi’s onder ons, die het gift van kunnen lezen wel hebben gekregen, maar het weigeren te gebruiken. Ik snap het gewoon niet.

Don’t get me wrong

Begrijp me niet verkeerd – ik wil niet op jouw lijst komen te staan van dingen en mensen die jij niet begrijpt – ieder z’n ding. Mijn ex-vriend kon me ook altijd vol onbegrip aankijken wanneer ik niet dezelfde ontroerende, enthousiasme toonde voor de bekerwedstrijd van Feyenoord, maar wel tranen in mijn ogen kreeg van perfect gepopte popcorn en The Notebook. Wij begrepen elkaar op dat gebied ook niet. Maar ik weiger te geloven dat er mensen zijn die oprecht niet van lezen houden. Dat er mensen zijn die niet kunnen genieten van een warm dekentje en een goed boek op een koude herfstavond. Dat ze een hekel hebben aan de zachte verlichting van kaarsen, een mok warme chocolademelk, radio 10, en wegzakken in de avonturen van geniaal omschreven personages. Wie kan daar nou niet van houden?

Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen

Mijn ex-vriend was een Legi. Een Legi in schaapskleren welteverstaan. Toen we elkaar pas ontmoet hadden en hij nog wel de noodzaak voelde om indruk op me te maken, vertelde hij eindeloos over alle boeken die hij gelezen had. Ik hing, hoe kon het ook anders, aan zijn lippen. Zo’n welgeletterde man had interesse in mij, wauw! Maar naarmate ik hem beter leerde kennen, leerde ik ook kennen dat deze jongeman helemaal niet van lezen hield. De boeken die hij citeerde, op een van onze romantische dates, waren de achterflappen van de verplichte literatuur van de Nederlandsles op de middelbare school. De boeken zelf had hij nooit gelezen want, gaf hij schoorvoetend toe, zijn moeder had zijn verslagen voor hem geschreven. Je begrijpt mijn teleurstelling. Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel toch tussen? Hoe kon ik een Legiobsidere – ook zelfverzonnen – samenzijn met een Legi? Ik zou mijn passie, mijn liefde, toch nooit met hem kunnen delen?

If you don’t like reading, you haven’t found the right book yet

Niet gevreesd, vriendlief en ik waren jarenlang gelukkig samen. Maar niet zonder slag of boekstoot. Zo volhardend als ik ben, besloot ik hem een boek cadeau te doen. En niet zomaar een. Wreck This Journal was het eerste boek dat ik hem cadeau gaf, en een uit mijn persoonlijke collectie – zoveel hield ik van hem, normaal gesproken zijn de boeken uit mijn collectie een no touch zone. Je begrijpt dan ook mijn teleurstelling toen dit boek een epic fail bleek te zijn. Want ook zijn wilde, avonturierlijke kant – die volgens mij perfect bij dit boek zou passen – had hij in onze eerste datingsmaanden ietwat aangedikt. Maar goed, zoals ik al zei, ik ben volhardend en geef niet zomaar op. Het tweede boek dat ik hem cadeau gaf was het figuurlijke schot in de roos. Predictably Irrational van Dan Ariely was het boek dat mijn ex-vriend omtoverde van een Beestachtige Legi tot een Droomachtige Legiobsidere. De cirkel was rond.

 

 

Van Legi naar Legiobisdere

Misschien is er een reden waarom Het Legifobie niet bestaat, misschien zijn er helemaal geen Legi’s of boekenhaters. Misschien zijn er alleen maar mensen die hun perfecte boek nog niet hebben gevonden. Laat ons je helpen jouw perfecte boek te vinden, klik HIER and let the transformation begin!

 

 

Plaats een reactie

Je email adres zal niet gepubliceerd worden.

You may use these HTML tags and attributes: <a href=""> <abbr> <acronym> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Contact

Bericht is verzonden