Wallpapers

Wie van jullie moest er op de middelbare school ook boekverslagen schrijven? Eerst een boek kiezen uit de lijst van toegestane verhalen (het liefst die met de meeste punten, want dan was je eerder klaar, maar oh, wat waren die vaak dik!) en daarna uitwerken waar het boek over gaat. Wie de belangrijkste personages zijn en hoe die zich ontwikkelen. Voor de één een enorm pestwerk, voor de ander niet zo’n probleem. Ik hoorde – misschien niet heel verassend – bij die tweede groep.

Door Marjolijn Zuidema

Oestrogeenthriller

Op mijn middelbare school moest je bij de boekverslag altijd twee recensies toevoegen: een positieve en een negatieve. Je moest vervolgens noteren of je het ermee eens was of niet, en waarom. Ik herinner me nog altijd de negatieve recensie die ik had gevonden bij het boek De reünie, van Simone van der Vlugt. Dat komt door het intrigerende woord wat er in stond: oestrogeenthriller. Volgens de recensent is de oestrogeenthriller het tegenovergestelde van de testosteronthriller; die laatste is een bloedspannend boek waarin een stoere man stoere mannendingen doet. Je weet wel, seriemoordenaars oppakken of ontsnappen uit een gijzeling. In een oestrogeenthriller zou een zielige vrouw, zielige vrouwendingen doen: eenzaam wijn drinken of verliefd worden op een verkrachter.

‘In testosteronthrillers razen mannen voortdurend rond in prototypes van vliegtuigen en schieten met superwapens. Ze vertegenwoordigen de kinderachtige idealen uit jongensdromen. Wie zich met de bleke HEMA-vrouwen van Van der Vlugt zou willen identificeren, is me een raadsel, maar op een leeg scherm is het in elk geval gemakkelijk projecteren.’

Bleke HEMA-vrouwen

Nog lang nadat ik mijn boekverslag had ingeleverd, heb ik hierover nagedacht. De veertienjarige ik wist namelijk ook niet wie zich met ‘bleke HEMA-vrouwen’ zou willen identificeren; ik wist alleen maar dat er een verschil is tussen mannen en vrouwen. Dit zorgde ervoor dat ik in mijn boekverslag de voorzichtige conclusie trok dat deze recensent dit boek niet leuk vond omdat hij een man is. Ik denk dat dit de goede conclusie was. Ik denk dat mannen liever over andere dingen lezen dan vrouwen, maar dat ze soms vergeten dat dit niet betekent dat boeken gericht op vrouwen slecht(er) zijn dan boeken gericht op mannen. Ook vraag ik me af hoeveel vrouwen een ‘mannenboek’ zouden recenseren door commentaar te leveren op het gebrek aan focus voor gedachten of gesprekken tussen vrienden…

Gender neutraal

Natuurlijk kunnen er ook boeken zijn die zowel mannen als vrouwen interesseren. Zo weet ik nog dat ik zelf als kind graag de boeken over Wolf de speurhond van Jan Postma las, waarin steevast werd genoemd in welk type auto de criminelen vluchtten en in wat voor auto de politie de achtervolging inzette. Dat interesseerde mij helemaal niets, maar ik las er gewoon overheen. Het was namelijk maar een detail en uiteindelijk werden de criminelen toch altijd door de slimme Wolf in de kladden gegrepen, al reden ze in een Ferrari. Ik denk dat Bijzonder Normaal (en het vervolg daarop) vooral vrouwen aan zal spreken, maar het lijkt me ook gaaf om verhalen te schrijven waar zowel mannen als vrouwen in geïnteresseerd zijn. Misschien een Fantasy? Hoe dan ook, eerst focussen op het vervolg op Bijzonder Normaal. Die kan namelijk al bijna worden proefgelezen. Word je al nieuwsgierig?

 

Bijzonder Normaal

Of het nu een verhaal voor vrouwen of voor mannen is, zelfacceptatie is een gender neutraal thema en dat is precies waar het debuut van Marjolijn Zuidema, Bijzonder Normaal, over gaat. Ben je benieuwd naar dit prachtige boek en de bijzondere vriendschap die tussen de hoofdpersonages ontstaat? Klik dan HIER voor jouw exemplaar!

Plaats een reactie

Je email adres zal niet gepubliceerd worden.

You may use these HTML tags and attributes: <a href=""> <abbr> <acronym> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Contact

Bericht is verzonden