Ik ben in de leeftijdsgroep beland waarin steeds meer mensen om me heen kinderen krijgen. Verschrikkelijk! Nee, grapje. Of ja, een beetje een grapje. Voor mij is het starten van een gezin en dus het uitpoepen van kinderen nog een ver-van-mijn-bed-show. Urenlang gepassioneerd praten over de hoge prijzen van luiers en het uitzoeken van de beste kinderwagen is iets wat ik niet kan. Het is gewoon een onderwerp waar ik niet over mee kan praten. Het is een onderwerp waar ik (nog) niets van snap. Ik heb geen idee wat de veerkrachtigheid van een buggy hoort te zijn. Of waar de plas is gebleven. Het enige waar ik wel een mening over heb, is de naam – wat grappig genoeg zoiets persoonlijks is, dat ik er eigenlijk niet eens echt een mening over mág hebben. Maar het uitzoeken van een naam en het belang ervan, dat snap ik. Dat is ook wat ik voor mijn eigen kinderen heb moeten doen. Mijn fictieve kinderen, bedoel ik dan. Mijn personages.

What’s in a name

De Luisteraar. Dat is waar Simone voor staat en het omschrijft mij perfect, hoop ik dan. Grappig genoeg betekent Simone in het Hebreeuws: luid. Wat, als je mijn vriendinnen mag geloven, mij ook perfect omschrijft. Net als het landschap, de karaktereigenschappen en achtergrond kan het slim kiezen van de juiste naam voor je personages kracht bij je verhaal zetten, een verlengde worden van je personages of juist een dynamisch contrast schetsen. In mijn eBook Short Stories of a Single Girl had de personage Nathalie – een conservatieve, burgerlijke meid – voor mijn gevoel nooit Destiny kunnen heten. Het is een extreem verschil, maar voor mij omschrijft Nathalie – of Charlotte of Vivian – precies het type meisje dat ik wilde neerzetten en een andere naam had ik me voor haar ook niet kunnen voorstellen.

Pick and Choose

Het kiezen van de juiste namen voor personages is, net als bij echte kinderen, heel persoonlijk. Zo zou ik een “vervelend karakter” altijd Nina noemen – sorry als je dit leest en Nina heet, het is de schuld van Beugelbekkie. En hoewel het kiezen van een naam persoonlijk is en vaak te maken heeft met associaties of wat je gewoon leuk vindt, er zijn wat richtlijnen die je kan overwegen bij het uitzoeken van de juiste naam. Zowel fictief als in real life.

1 Kies namen waar je niet over struikelt

Het is misschien wat voor de hand liggend, maar kies namen waar de lezer niet over struikelt. Een lastige naam waarvan je niet weet hoe je het moet uitspreken kan het leesplezier van de lezer schaden. Om je een voorbeeldje te geven. Ik hou van J.K. Rowling, echt, Harry Potter is een van de meest geniale boeken die ik gelezen heb en ook het verhaal van J.K. – een struggelende moeder, die keer op keer wordt afgewezen, maar alsnog het succes vindt (en hoe) – vind ik zwaar inspirerend, maar ik ben blij dat ik Harry Potter in het Nederlands heb gelezen. Hermelientje kan ik handelen, maar bij Hermoine bleef ik hangen. Het was pas toen ik de film zag dat ik eindelijk de naam begreep – en zelfs toen sprak ik het nog verkeerd uit.

2 Schrijf je een sequal? Kies dan namen waar je geen hekel aan krijgt

In de verhalen die ik als jong meisje schreef heette al mijn mannelijke personages: Thomas of Sebastiaan. Op een of andere manier vond ik dat toen geweldige namen. Maar als ik nu een verhaal zou schrijven, zouden dit niet de namen zijn dit ik zou gebruiken. Om heel eerlijk te zijn, heb ik een hekel aan die namen gekregen met als resultaat, ook aan de personages. Is jouw boek de eerste uit een reeks? Dan is het kiezen van de juiste namen misschien nog wel belangrijker dan bij een opzichzelfstaand boek. Bij het schrijven van een boekenreeks zit je er de komende jaren nog een tijdje aan vast. So, choose wisely.

3 Kies een naam die tijdloos is

Een van de mooiste aspecten aan boeken vind ik dat ze tijdloos zijn. Over jaren, wanneer jij er niet meer bent – sorry voor de confrontatie – bestaat jouw boek wel nog. Bij het kiezen van een naam is dit iets wat je in je achterhoofd kan houden. Namen die nu ontzettend “in” zijn, bijvoorbeeld Jip voor meisjes, kunnen over een paar jaar wellicht de verkeerde associaties en verwarring oproepen. Anderzijds, als de naam passend is voor je verhaal – omdat het verhaal zich bijvoorbeeld in het nu afspeelt – dan kan het juist weer in je voordeel werken. Heathcliff is geen gebruikelijke naam voor een personage dat zich in de eenentwintigste eeuw beweegt, maar extreem passend voor de roman dat Emily Brontë in de negentiende eeuw schreef. Wat me bij het volgende punt brengt…

4 Kies namen die bij je personages passen

Een tijdloze naam kiezen is één ding, maar het moet ook een naam zijn die bij je personage past. Jan is bijvoorbeeld een naam die tijdloos is. Tachtig jaar geleden was het een veelvoorkomende naam en tegenwoordig is dat nog altijd. Maar als jouw personage geen Jan is, dan is het niet aan te raden om deze naam te gebruiken. Is jouw personage meer een Dexter of een Schneilly – ja, dat is blijkbaar ook een naam – dan moet je die naam ook lekker gebruiken!

5 Pas op voor namen die te erg op elkaar lijken

Een les die ik geleerd heb na het schrijven van Short Stories of a Single Girl. Short Stories of a Single Girl is een hedendaags verhaal over het single leven van een vrouw in de eenentwintigste eeuw. In het boek passeren er… ahum…. nogal wat mannen de revue. En al die mannen hadden een naam nodig. Sommige namen die ik gekozen had leken op elkaar, wat mogelijk voor verwarring zorgde. Zo heette twee exen van de protagonist Liam en Milan. Om verwarring bij je lezers te voorkomen, probeer namen te kiezen die niet te erg op elkaar lijken. Dit zorgt ervoor dat personages beter uit elkaar te houden zijn en een eigen identiteit krijgen.

6 Maak het jezelf makkelijk en kies simpele namen

Eens las ik een boek over een meisje dat in Frankrijk woonde. Los van de Franse zinnen, die zonder vertaling in het boek gebruikt werden, kon ik niet het laten door me af te vragen hoeveel discipline de schrijfster van het boek wel niet had. Haar protagonist heette Gènevíevè. Zo lastig. En eerlijk gezegd ook storend. De accenten waren voor het uitspreken van de naam overbodig en ik vroeg me af waarom je het jezelf als schrijfster zo moeilijk zou maken door gebruik te maken van zoveel accenten. Maar goed, misschien zegt dat ook meer over mezelf. Ik ben een beetje lui.

7 Vraag je familie en vrienden om advies

Namen roepen associaties op en je wilt geen naam kiezen waar iedereen een hekel aan heeft – tenzij het gaat om een slechterik. Wat ik met de naam Nina heb, kan iemand anders weer met de naam Simone hebben; het vragen om feedback is dus ontzettend belangrijk. Net als het redigeren van je boek, kun je ook de namen van je personages een testronde geven. Een leuke manier om dat te doen is door middel van Personificatie. Schrijf de naam die jij gekozen hebt voor je personage op een groot wit vel en vraag familie en vrienden erbij te zetten welk gevoel ze bij die naam krijgen. Vraag ze ook te beschrijven hoe die persoon eruit ziet, wat ze in het dagelijks leven voor de kost doen, wat voor type mens het zou zijn als het een echt mens was. Je krijgt dan al snel door of je op één lijn zit met de lezer en of de naam passend gaat zijn bij de personage die jij voor ogen hebt.

 


What’s in a name

Benieuwd welke namen onze auteurs voor hun personages gekozen hebben? Klik dan HIER, and find out!

Plaats een reactie

Je email adres zal niet gepubliceerd worden.

You may use these HTML tags and attributes: <a href=""> <abbr> <acronym> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Contact

Bericht is verzonden